Een vrouw bleef haar lange haar over de stoel van een andere passagier en in diens eten gooien. Toen ze de passagier vertelde dat ze er maar mee moest leren leven, gaf die passagier haar een lesje dat de hele cabine zich zou herinneren.

het in beide gevallen mis.

Advertentie
***

Mijn rij was achterin. Ik kwam tegelijk met de parfum aan.

Zwaar. Zoet. Frans.

“Oké jongens, eindelijk kunnen we instappen! Laat me jullie mijn stoel even laten zien!”

Een oudere heer in mijn rij duwde zijn tas richting het bagagevak boven zijn hoofd.

De blonde vrouw stopte een rij verderop en draaide zich om om haar volgers de hut te laten zien.

Haar haar draaide met haar mee, een halve seconde te laat.

Ik kwam daar tegelijk met het parfum aan.

Het raakte hem vol in het gezicht. Zijn bril vloog de ene kant op. Zijn tas de andere.

Advertentie
Ik ving de tas.

“Dank u wel.” Hij pakte zijn bril. “Ik denk dat ik net ben aangevallen door een shampoo-reclame.”

“Ik geloof dat u dat gedaan heeft.”

“Moet ik aangifte doen?”

“Het zou een lang formulier zijn. Er is veel oppervlakte.”

“Ik denk

Comments

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Privacy Policy