Een vrouw bleef haar lange haar over de stoel van een andere passagier en in diens eten gooien. Toen ze de passagier vertelde dat ze er maar mee moest leren leven, gaf die passagier haar een lesje dat de hele cabine zich zou herinneren.

Ze draaide haar hoofd weer abrupt om.

“Dat heet volume.”

“Aha. Ik dacht dat neef Itt eindelijk een conditioner had gevonden.”

De kassier verloor volledig zijn zelfbeheersing.

‘Nou ja. Sommige mensen kunnen mooi haar gewoon niet waarderen.’ Bij de deur draaide ze zich om. ‘Misschien ben je gewoon jaloers.’

Advertentie
“En het parfum? Niet echt.”

Ze vertrok. De geur bleef achter, als een gast die niet had gemerkt dat het feest voorbij was.

“Misschien ben je gewoon jaloers.”

De kassière scande mijn cadeau. “Gelukkige kleindochter.”

“Dat kan ze maar beter denken. Mij is verteld dat dat het enige is wat ze van me wil.”

Ik stopte het in mijn tas en ging op zoek naar mijn gate.

Ik was van twee dingen zeker. Dat ik dat meisje nooit meer zou zien, en dat het cadeau Emily in goede staat zou bereiken.

Ik had het in beide gevallen mis.

Ik had