Een vrouw bleef haar lange haar over de stoel van een andere passagier en in diens eten gooien. Toen ze de passagier vertelde dat ze er maar mee moest leren leven, gaf die passagier haar een lesje dat de hele cabine zich zou herinneren.

en, voor de zekerheid, ook in haar haar.

De wolk bereikte me even later. Ik moest hoesten.

“Neem me niet kwalijk, lieverd. Dat is een nogal sterke parfum.”

“Het is Frans.”

Advertentie
“Ik denk niet dat de Fransen de bedoeling hadden dat we het zouden proeven.”

“Schoonheid is een investering, toch?”

De kassier maakte een geluid alsof er een waterkoker aan het werk was.

“Mensen, blijkbaar vinden mensen mijn parfum nu aanstootgevend,” zei ze tegen haar scherm.

Ze gooide haar haar over haar schouder. Het raakte me recht in mijn gezicht.

“Pas op, schatje. Je haar raakte me net.”

“Ga dan niet zo dichtbij staan.”

“Ik sta in de rij.”

“Je haar viel me net op.”

Advertentie
“Persoonlijke ruimte is nog steeds belangrijk.”

Ik deed een stap achteruit. Ze draaide haar hoofd weer abrupt om.

Deze keer greep het mijn hand.

“Heeft het altijd zoveel ruimte nodig?”

“Wat?”

“Je haar.”