Claire nam een agenda mee. We spraken over praktische zaken, kwamen overeen om professionele hulp in te schakelen voor de formele vragen en kozen voor een voorzichtige kennismaking die bij de routine van de tweeling paste. Er zouden geen verrassingsbezoeken zijn, geen beloftes namens hen, en geen eis dat ze me iets noemden wat ze nog niet begrepen.
De eerste keer dat ik ze ontmoette, was Ben meer geïnteresseerd in de rits van mijn jas dan in mijn naam. Alice vroeg of ik wist hoe ik een bus moest tekenen. Ik tekende er een met scheve wielen en zij corrigeerde het. Claire zat in de buurt. Niets aan die gewone middag leek op het grootse moment dat ik me had voorgesteld, en daar was ik dankbaar voor.
Ik begon op de afgesproken tijden op bezoek te gaan. Eén keer dreigde een late levering me op het werk te houden. Ik
Comments