wilde helpen. Ze knikte, maar ze gaf me geen lijstje en nodigde me niet bij haar thuis uit. We spraken af om de week daarop weer te praten, nadat we allebei de tijd hadden gehad om na te denken. Toen we opstonden om te vertrekken, vroeg ik of er iemand anders in haar leven was. Ze keek verrast door het moment. “Vandaag gaat over Alice en Ben,” zei ze. Ik bood mijn excuses aan en dat accepteerde ze.
Die avond schreef ik drie pagina’s om mezelf uit te leggen. De volgende ochtend las ik ze en begon ik opnieuw. De tweede brief was korter. Daarin erkende ik de gesprekken die ik had vermeden en vroeg ik hoe een betrouwbare eerste stap eruit zou zien. Ik stuurde hem pas nadat Claire zei dat ze bereid was hem te lezen. Daarna wachtte ik.
Onze volgende ontmoeting vond plaats in een klein café.
Comments