Mijn toekomstige schoonmoeder gooide al onze gestempelde trouwkaarten in een emmer vies water en beweerde dat het ‘gewoon een ongelukje’ was – wat mijn verloofde vervolgens deed, was haar ergste nachtmerrie.

“Wat?”

Mavis’ glimlach verdween.

Advertentie

“We gaan ze niet vervangen.”

Ik staarde hem aan.

“Ryan, mensen hebben uitnodigingen nodig.”

“Over tien weken hebben we een bruiloft.”

“Ik weet.”

“Ryan, mensen hebben uitnodigingen nodig.”

“Niet meer.”

“Waar heb je het over?”

Ryan kneep in mijn hand.

Frank arriveerde kort daarna.

Advertentie

“We veranderen de bruiloft.”

Mavis staarde.

“Nee, dat ben je niet!”

Hij draaide zich naar haar toe.

“Ja, dat zijn we.”

Frank arriveerde kort daarna. Hij wierp een blik op de verkreukelde uitnodigingen, vervolgens op Mavis, en zei nauwelijks een woord tijdens het diner.

“We hebben al een kleine bruiloft gepland.”

Die avond, nadat zijn ouders waren vertrokken, vroeg ik Ryan of hij het meende.

Hij opende zijn laptop.

“Volledig.”

Advertentie

“Waarover?”

“Kleine bruiloft.”

“We hebben al een kleine bruiloft gepland.”

Hij draaide het scherm naar me toe.

“Kleiner.”

“Hoeveel kleiner?”

Hij draaide het scherm naar me toe.

Er was