Mijn toekomstige schoonmoeder gooide al onze gestempelde trouwkaarten in een emmer vies water en beweerde dat het ‘gewoon een ongelukje’ was – wat mijn verloofde vervolgens deed, was haar ergste nachtmerrie.

kunnen bepalen hoe onze bruiloft eruit zou komen te zien.

Toen zag ik vierentwintig mensen op een strand voor me, in plaats van zesennegentig mensen in een kamer die ze maandenlang had proberen te controleren.

Advertentie

Twee dagen later hebben we de locatie, de cateraar en de bloemist afgezegd.

‘Laten we het doen,’ zei ik.

Ryan keek me aan.

“Maar niet omdat ze iets verpest heeft. Dit is wat we willen. Dit zou perfect zijn.”

“Precies.”

Twee dagen later annuleerden we de locatie, de cateraar en de bloemist. Net op tijd, trouwens.

We hebben in plaats daarvan een kleine ceremonie op een exotische locatie geboekt.

Geen mysterieuze achterneven en -nichten.

Advertentie

Vierentwintig gasten.

Directe familie.

Beste vrienden.

Geen politieke spelletjes rondom de stoelindeling.

Geen extra tafels.

Geen mysterieuze achterneven en -nichten.

“Na alles wat we al gepland hebben?”

Ryan vertelde het zijn ouders tijdens het avondeten.

Frank staarde hem aan.