Een vrouw bleef haar lange haar over de stoel van een andere passagier en in diens eten gooien. Toen ze de passagier vertelde dat ze er maar mee moest leren leven, gaf die passagier haar een lesje dat de hele cabine zich zou herinneren.

uw haar even opzij willen schuiven?”

“Niet nu. Ik ben live.”

“Ik weet zeker dat uw kijkers onder de indruk zijn. Ik zou nog meer onder de indruk zijn als het aan uw kant bleef.”

“Niet nu. Ik ben live.”

“Oh mijn God. Het is haar.”

Harold boog zich voorover. “Achthonderd dollar. Voor mijn eerste auto betaalde ik minder.”

Advertentie
“Zat er een stuurwiel bij?”

“Eventueel.”

Ik lachte. Dat hielp een tijdje.

Maar een uur later was ik zo woedend dat ik mezelf het liefst de ruimte in had gelanceerd.

“Oh mijn God. Het is haar.”

“Serieus, waarom ben je zo geobsedeerd door mijn haar?”

“Ik ben er niet door geobsedeerd. Ik zit er gewoon achter.”

“Je bent jaloers. Wanneer had je voor het laatst zo’n kapsel? Vijftig jaar geleden?”

Mijn haar is nu kort en grijs, en ik mis mijn oude haar niet.

Advertentie
Ik heb drie kinderen grootgebracht