verloop van tijd wordt deze reflex ingeburgerd en wordt het als normaal beschouwd. De persoon ontmoet de wereld door deze negatieve bril te bekijken, zonder zich bewust te zijn. Insommige gevallen kan deze neiging ook een teken zijn van een onderliggende stoornis, zoals angst of depressie. Vandaar het belang om niet te oordelen, maar om met zachtheid en begrip te handelen.
De “balterugkeer”-techniek die alles verandert.
Wanneer je iemand ontmoet die voortdurend ontvreden is, is de eerste reactie vaak om alles op te lossen. Slecht idee. Jezelf uitputten door te proberen die zelfverzekerde persoon te stellen of te krachtig, werkt op de lange termijn niet. De truc? Schuif de verantwoordelijkheidswaarschuwing terug naarde ander.
Stelje voor: je stelt een wandeling in het bos voor, en plotseling beginnen de bezwaren zich op te stapelen – te warm, te druk, te ver. In plaats van jezelf te verdedigen, kun je het zo formuleren: “
Jullie willen niet naar het bos omdat het te warm is. Wat zullen we dan doen? Waar hebben jullie zin in?”
Simpel toch? Toch dwingt deze vraag de ander om verder te kijken dan automatisch klagen en na te denken over een echte oplossing. Ze worden weer actief betrokken bij de situatie. En jij kunteindelijk opgelucht ademhalen.
Je emoties uiten zonder de andere te kwetsen.
Er is een tweede, zelfs krachtige aanpak: praten over wat je voelt, zonder schuldigen te zijn. Het principe van “ik” in plaats van “jij”. Ziets als: * “Soms heb ik het gevoel dat niets wat ik voorstel geschikt is. Dat geeft me een gevoel van incompetentie, en dat is lastig om mee te gaan.”*
Het doel is niet om een schuldgevoel te geven, maar om een liefdevolle grens te stellen. Om misverstanden te voorkomen, voegje er onmiddellijk aan toe:Dit gaat niet over jou. Het is
om onze relatie te behouden, omdat die belangrijk voor me is.” Door over jezelf te praten, help je de ander de werkelijke impact van zijn of haar woorden te begrijpen, zonder dat hij of zij zich aangevallen voelt.
Leren loslaten, op een zachte manier
Op de lange termijn vereist het doorbreken van de negatieve spiraal ook een vorm van acceptatie. Het verwelkomen van wat er komt, zelfs als het niet het ideale scenario is. Erkennen dat er altijdopties zijn, ook imperfecte. Deze kleineverandering in perspectief kan alles veranderen.
En als u soms zelf deze zachte herinnering nodig heeft, weet dan dat dit ook volkomen normaal is.
Negativiteit is geen gevangenis, en de juiste woorden zijn vaak de beste sleutel.
Comments