te verantwoorden. Ik heb mijn jas niet eens gepakt. Ik ben gewoon weggerend.
Advertentie
Ik belandde in een nachtmerrie die ik niet had zien aankomen.
Drieëntwintig minuten later – ik had alle snelheidslimieten tussen het stadscentrum en ons huis overschreden – stormde ik door de voordeur.
Het eerste wat ik hoorde was een bezem. Het zachte geborstel van een bezem over de tegels, begeleid door gezoem. Een vrolijk gezoem, alsof iemand een volkomen aangename middag beleefde.
Ik volgde het geluid naar de keuken.
Denise zat daar, een stapeltje spullen op de grond te schuiven en neuriede wat klonk als een oud musicaldeuntje.
Comments