Een vrouw bleef haar lange haar over de stoel van een andere passagier en in diens eten gooien. Toen ze de passagier vertelde dat ze er maar mee moest leren leven, gaf die passagier haar een lesje dat de hele cabine zich zou herinneren.

beter dan woorden.

“Ik voel me nu al oud.”

“Je handen lijken op die van mijn oma.”

“Is dat een compliment?”

“Ja. Ze vlocht vroeger mijn haar toen ik klein was.”

Advertentie
“Doet ze dat nog steeds?”

“Nee. Ze is een paar jaar geleden overleden.”

Ik heb drie schone haren opgeraapt.

“Is dat een compliment?”

“Nou, ik ben niet vergeten hoe het moet.”

Het slijm was verdwenen. Wat overbleef was een zeer olieachtige, perfect intacte bos haarextensies.

Ik heb het tot één eenvoudige vlecht gevlochten, zodat er niets meer aan de zitting kon blijven haken.

“Dus het is niet verwoest?”

“Het is een salade. Was hem twee keer en alles komt goed.”

“Ik heb al jaren geen vlecht meer gedragen.”

Advertentie
Het slijm was verdwenen.

“Het staat je goed. Je bent een knappe meid, Brittany. Je hebt geen achthonderd dollar aan upgrades nodig om dat te bewijzen.”

“Het spijt me