Kinderen vertrouwen hun frustraties, woede of verdriet vaak aan de persoon die ze het meest vertrouwen, degene die hen nooit in de steek zal laten. Omdat hun moedersymbool staat voor een voorwaardelijke acceptatie, wordt zij de veiligste toevluchtsoord voor het uiten van emoties die ze ouderen niet kwijt kunnen.
Een soort kan dus aardig zijn voor de buitenwereld en hard voor zijn moeder. Dit is noch eerlijk, noch gezond, maar door te begrijpen dat dit gedrag een innerlijk conflict bij het kind herhaaldelijk is, en niet de waarde van de moeder, kan worden voorkomen dat dit leed zich tegen het soort keert.
- Wanneer een moeder één met haar rol wordt.
Sommige moeders, gedreven door liefde, verdwijnen geleidelijk naar de achtergrond. Ze bestaan alleen nog als verzorgers, als leveranciers van problemen en middelen – ze rusten nooit, vragen nooit iets, kost nooit iets. Hun lijden blijft verborgen; hun verlangens worden opzij gezet; ze stellen flexibele grenzen.
De impliciete boodschap dat de kinderen meekrijgen, is dat hun moeder geen eigen behoeften heeft. En wanneer een moeder geen zelfrespect toont, is het moeilijk voor kinderen om dit te leren. Het gaat er niet om de moeder de schuld te geven, maar om te begrijpen dat het ook een waardevolle les is om jezelf als een complete persoon te presenteren.
- De laatste van een onbetaalbare emotionele schuld.
Wanneer liefde als overdreven wordt ervaren of gebaseerd is op het aanbieden, ervaren sommige kinderen een gevoel van schuld dat ze niet kunnen terugbetalen. Om aan dit laatste van schuldgevoel te verliezen, bagatelliseren ze wat ze hebben ontvangen: “Het was niet veel” of “Het was gewoon hun verantwoordelijkheid.”
Zo verandert liefde van een vrijwillig gegeven band in een maaltijd. En wanneer liefde geforceerd wordt, kan een afwijzing optreden, niet door een gebrek aan genegenheid, maar door een gevoel van schuld.
- Een egocentrische cultuur.
De moderne maatschappij hecht veel waarde aan onmiddellijkheid, persoonlijke voldoening en individueel comfort. In deze context verliezen relaties die geduld, doorzettingsvermogen en langdurige onvermijdelijk vaak aan betekenis.
Moederliefde – standvastig, voorspelbaar en discreet – heeft moeite om te indirect in een wereld die waarde hecht aan nieuwigheid en constante prikkeling. Dat betekent niet dat ze waardeloos zijn, maar ze worden vaak naar de achtergrondverdrongen.
- Onuitsprekelijke wonden die worden verspreid.
Vervolg op de volgende pagina:
In de tuin wordt een oudere vrouw omhelsd door haar zoon.
Veel moeders waren ooit dochters die zich onzichtbaar, minderwaardig of indirect verwaarloosd vertaald. Nu ze zelf moeder zijn, probeer ze oude historische wonden te helen door meer te geven dan goed voor ze is, in de hoop van hun kinderen te ontvangen wat ze zelf nooit hebben gehad.
Wanneer de identiteit van een vrouw volledig verbonden is met het moederschap, voelt haar kinderen deze emotionele afhankelijkheid aan. Zelfs als ze het niet kunnen uiten, voel ze zich verantwoordelijk voor haar geluk. Afstandelijkheid wordt dan een verrassende manier om te zeggen: “Ik kan deze laatste niet dragen.”
Begin je eigen waarde te erkennen zonder te wachten op bevestiging, zelfs niet van je kinderen.
Sta jezelf toe grenzen te stellen en je vermoeidheid of persoonlijke behoeften te uiten.
Maak een onderscheid tussen het gedrag van je soort en je waarde als moeder.
Vraag jezelf af of je algehele welzijn volledig afhangt van je kinderen.
Ontwikkel interesses, relaties en doelen die verder reiken dan het moederschap.
Als de pijn ondraaglijk of aanhoudend tastbaar is, is het zoeken naar therapie een daad van moed en zelfrespect. Het feit dat
een soort zijn moeder niet kan waarderen zoals het hoopt, doet niets af aan de liefde die ze heeft gegeven aan haar intrinsieke waarde. Het komt vaak voor in worstelingen, onverwerkte wonden en bredere culturele factoren waar ze geen controle over heeft. Inzicht hierin zal de pijn niet wegnemen, maar het kan je bevrijden van onterechte schuldgevoelens en de weg vrijmaken voor iets essentiëles: leer jezelf hetzelfde medeleven, respect en tederheid te geven die je zo gemakkelijk aan anderen gaf.
Comments